تزهایی در باره مفهوم تاریخ

 

 حکایت می کنند از آدمکی که چنان ساخته شد بود که می توانست به استادی شطرنج بازی کند، وهر حرکت حریف را با حرکتی که ضامن برد او بود پاسخ گوید.عروسکی در جامه ترکی با غلیانی در کنار، رودرروی صفحه شطرنجی گذارده بر میز عریض. مجموعه ی از آینه ها این توهم را بر می انگیخت که این میز از همه سو شفاف است.حال آن که به واقع، گوژپشتی ریزاندام که شطرنج بازی خبره بود در جوف میز می نشست و به یاری رشته ها دستان عروسک را هدایت می کرد. می توان نوعی قرینه فلسفی برای این دستگاه متصور شد.عروسکی که نامش ((ماتریالیسم تاریخی)) است،باید هماره برنده شود.او می تواند به سهولت همه حریفان را از میدان به در کند، به شرط آن که از خدمات الاهیات بهره جوید، همان الهیاتی که چنان که می دانیم، امروزه در حال آب رفتن است و باید از انظار کناره گیرد.

والتر بنیامین-عروسک و کوتوله(ترجمه مراد فرهاد پور و امید مهرگان)