تهران-پاریس 1359

thumb_30721_1_sde

ثریا در اغما، در باره­ ی اغماست، اما نه از نوع فیزیولوژیکش، بلکه کمای روحی وذهنی، اسماعیل فصیح، در رمانش، تصویری از نسلی می دهد که انقلاب و ناتوانی در همراهی با سیر آن، پریشانش کرده، جلال آریان، کارمند شرکت نفت که زیر بمباران در جهنم آبادان مشغول کمک در بیمارستان به زخمی هاست، متوجه می شود، خواهرزاده اش، ثریا، که در فرانسه دانشجوست، از دوچرخه افتاده و به اغما رفته است، خواهر جلال از برادرش می خواهد به پاریس برود و ثریا را بیاورد و این شروع داستان است،

به خواندن ادامه دهید

Advertisements